Geloof is een religie, of is het een relatie? Ik wist het eerst niet.

Ik ben geboren in 1967, in een christelijk gezin. Zoals veel mensen in die tijd gingen we wekelijks naar de kerk. Soms met tegenzin, maar ik had het tot mijn twaalfde er best naar mijn zin. Ik woonde in een klein plaatsje Strijen. Voor de middelbare school moest ik naar Rotterdam. Dat was een grote verandering. 20 km reizen, maar ook een hele andere cultuur. Andere vrienden en geloof was minder vanzelfsprekend. Ik kreeg wel vragen bij geloof, maar ik heb eigenlijk nooit aan het bestaan van God getwijfeld. Belangrijkste daarin waren mijn ouders: Ik zag dat zij een dagelijkse levende band met God hadden.

Op mijn 19e ben ik gaan studeren in Delft en daar waren de meesten niet gelovig. In die tijd had in al verkering met Marjon. We hadden elkaar in de kerk ontmoet. Toen we trouwden was ik bijna afgestudeerd en zijn we in Rotterdam gaan wonen. We sloten ons daar aan bij een lokale kerk en ik ben vlak daarna gaan werken. Geloof was een gegeven, een waarheid voor mij (misschien wel religie), maar niet erg levend.

In deze kerk zag ik mensen die anders met geloof omgingen dan ik gewend was. Ik ben gaan zien dat God met alles in mijn leven te maken heeft. Dat ik alles tegen Hem kan zeggen wat ik willen ik heb gemerkt dat ik (soms) op een bijzondere manier een antwoord krijg. Ik heb gemerkt dat God van mij houdt, en dat Hij mijn leven zinvol vindt en een toekomst wil geven.

Voor mij is het leven met God heel concreet geworden. Zo leg ik bijvoorbeeld besluiten die ik neem aan God voor en dan let ik op. Ik bid er voor en vraag God rust te geven over het voorgenomen besluit. Ik lees de bijbel en soms lees ik “toevallig” iets wat mijn besluit onderstreept. En ik betrek medegelovigen erbij. Het is niet altijd even duidelijk, maar vaak geeft God richting.

Er zijn een paar momenten in mijn leven waarin ik heb gezien dat God me iets duidelijk wilde maken. Dit waren grote kruispunten in mijn leven: Niet voor de makkelijkste weg gaan, maar juist tegen mijn eigen natuur in voor iets kiezen. Een deel van de Bijbel wat me daar op verschillende momenten weer bij bepaald is Jesaja 55 vers 8 en 9: "Mijn plannen zijn niet jullie plannen, en jullie wegen zijn niet mijn wegen – spreekt de HEER. Want zo hoog als de hemel is boven de aarde, zo ver gaan mijn wegen jullie wegen te boven, en mijn plannen jullie plannen."

Mijn verhaal met God: Zeker weten dat ik een kind van God ben en dat Jezus mijn grootste vriend is, die alles voor mij over had.